bazen ağzının tadının olmadığı, yediği hiçbir şeyden keyif alamadığı gibi gözünün ve gönlünün de tadı olmayabiliyormuş insanın. bu sabah köy minibüsünden hallice klima açılmayan bir belediye otobüsünde feedly’de biriken on üç adet yazıyı kimini atlayarak, çoğunu da ilk cümlesinde terk ederek okumaya çalıştım. olmayınca olmuyormuş.
