basit goller yedik!

nilüfer’in yeni şarkısı çıkmış. adı sabaha kadar. müzik tınısını, sesini severim nilüfer’in. sabaha kadar oynasak yenemeyeceğiz bir taktikle oynadığımız  milli maçtan sonra defalarca dinledim. dinlerken millet olarak nasıl kolayca gaza geldiğimizi düşündüm. en büyük günahımızın hamaset olduğuna bir kez daha biat ettim. sonra uğurcan o golü nasıl yedin, merih o adamı nasıl kaçırdın dedim kendi kendime. beline geldiği adamların arasına kerem’i saldığı için sinyor montella’ya kızdım. beyhudeydi serzenişlerim biliyordum. ama pazar sabahı yedide uyanıp da kırılan hayallerimin şarapnellerini bir yere fırlatmalıydım. bir anda blogda buldum kendimi.

her şey güzel olacaktı oysa. her türk gibi işi son dakikaya bırakıp alarmı 06:59 a kurdum. bir dakikada elimi yüzümü yıkayıp ekran başına geçtim. lakin ilk dakikalardan itibaren görüldü ki bizim çocuklar dünya kupasına gelmemiş. kimi oynadığı reklamlarda kalmış, kimi yeni saç stilinin yaratacağı etkinin hayalinde. konvoylarla, marşlarla cepheye uğurlar gibi uğurladık halbuki! ülke kurulduğundan beri ilk kez dünya kupasına katılan curaçao ya da yeşil burun adalarının bile bizim gibi abarttığını düşünmüyorum. 

neyse sonuçta; yenildik. futbol bu olabilir. lakin rakibe saygı göstermeden, rakip takımın gayet medeni açıklamalarını kibirle karşılayıp futbol oynamadan ama saçla başla hamasetle oynayıp kaybetmek ve maç sonu klişelere boğulmak üzücü. 

umarım basit goller yedik. girdiğimiz pozisyonları değerlendiremedik. önümüzdeki maçlara bakacağız klişelerinden çabuk uyanıp kalan maçlara odaklanırlar. hoş odaklanmasalar da sorun değil. bosna’mız, senegalimiz, fas’ımız var. 24 yıldır yaptığımızı yaparız ezilenlerin yanında saf tutarız. ha sonuçta yine almanlar kazanır belki ama en azından durduğumuz yeri biliriz..

.

nilüfer - sabaha kadar