sevgili devrik cümle günlüğüm, sana yazmayı seviyorum. seni okumayı sevenleri seviyorum. galiba kendimi de seviyorum. sonra sana yazmadan evvel kelimelerin aniden bastıran yaz sağanağı gibi beynime hücum etmesini, onları tatlı ve bazen sakar bir telaşla hizaya sokmayı, devrik ama anlamlı bir cümle haline getirmeyi seviyorum. ezcümle seni seviyorum.
bugün zeki demirkubuz’a atfedilen daha doğrusu bir röportajında söylediği bir sözünü okudum. çok hoşuma gitti.
"Bunaldığımda, kendimi yalnız ve kimsesiz hissettiğimde her zaman Beşiktaş yanımda oldu"
benim beşiktaşım da sen oldun sevgili devrik cümle günlüğüm. bunaldığımda, yalnız ve kimsesiz hissettiğimde hep yanımdaydın.
birhan keskin’in dediği gibi; ben seninle mutsuz ama hep bahtiyardım.
sen hiç gitme olur mu?
