gerçi ve sadece o hipnotize eden sesi için tekrar tekrar dinliyorum. yoksa favori şarkım hala kurşuni renkler. öte taraftan ellerim bunları yazarken kafamda ifkah olmaz kuzey ege hayalleri, aylık bütçe hesabı, dün aramayı unuttuğum annemi aramam ve işyeri hekimine biten ilacımı mutlaka yazdırmam gerektiği gibi basit, sıradan günlük hengamelerle sevişiyorum.
..
balkon diyorum zaman zaman da olsa güzel esiyor. toparlamam gereken raporlarım var. oysa olmak istediğim yerle olduğum yer arasında uçurumlar var ibrahim. hayır bu duruma kahretmiyorum elbet. kimseyi de suçlamıyorum. kendimce durum tespiti yapıyorum. üstelik ortada hiçbir somut veri yokken anlaşılmaz ve inanılmaz bir umut var içimde. bu umut belki hala ayakta tutan. yazdıran yediren içiren. bu hissi verene diyorum sonsuz hamdü senalar olsun.
..
balkondaki huzuru bırakıp gitmek istemiyorum. doğrusu temmuzdan fragmanlar sunan bu haziran sıcağında etkisiz eleman olmak, yerimden hiç kımıldamamak istiyorum. bir saksının gölgesinde huzurla uyuyan kedileri kıskanıyorum. ama ve ille de hareket etmem gerekecekse; on dokuz mayıs sabahı gördüğüm, döne döne güneye giden o leylekler gibi kuzey egeye uçmak isterim.
..
