bugün kuzguncuk’taydım. aslında hiç aklımda yoktu. hatta sokağa adım atasım yoktu. bilader “evde oturmaktan sıkılmadın mı?” diye sormasa şu yukarıdaki bir ömürlük hatrı olan çayı içemeyecek, kuzguncuk’un rengarenk evlerini, oyunbaz kedilerini ve bana göre iki-bilader’e göre üç- köprüyü aynı anda göremeyecektim. kuzguncuk’a diyorum sık sık gitmeli..
