ayaklarımızdaki çamurdan okunuyor ilk taşı atma sabırsızlığımız belki de fotoğraftaki sanatçıyı tanısaydık farklı olabilirdi her şey
oysa denizsiz ve insansız şehirlerde dolaşıyorum rüyalarımda kan ter içinde yokluğuna uyanıyorum her sabah beşte
kimse duymuyor
sen bilmiyorsun
hem nereden bileceksin, hiç anlatmadım ki
burada olsaydın, adalar'a karşı otursaydık anlatacak onca şeyimiz olurdu ama şart değil konuşmasak da olurdu uzun uzun susmaya da razıydım halbuki
senin bana inandığın kadar ben kendime inansaydım şimdi çok başka şeyler konuşuyor olurduk burada
niye yazıyorsun diye soruyorlar bana, unutmamak için yazıyorum diyorum inanmıyorlar, öyle şey mi olur diyorlar
oysa bilmiyorlar ki;
oysa bilmiyorlar ki;
kimi insanların sadece gülüşleri özlenir, kiminin bakışları ve bazılarınınsa salt duruşu sevgilim
ben senin varlığını özledim
.
