11 Kasım 2016 Cuma

hayat

sabah. erken saatler. aklımda bir ferdi tayfur şarkısı. geçen yıl bu zamanlar. 
etrafta anlamsız sesler.
otobüsün hırıltısı. akbil melodileri. olgunlaşma evresindeki ergen diyalogları. 

hayat bazen radyoda fransızca şarkı çıkma ihtimalini sevmektir.

otobüsün sol arka teker üstünde, ters oturuyorum. bir adam dik dik bakıyor. tersleyecek gibi oluyorum. kendimi görüyorum. sol yanım ağrıyor. hayır. kalbim değil. bacağım. bazen omzum. babamı özlüyorum.  

özlemek çok uzun. ışığı ve çıkışı olmayan soğuk bir tünel. kaybolmamak lazım. anılara tutunmalı.

"hayat bir gemi, dünya bir liman."

çocukluğumun en net şarkısı. dimağda kalan. kim, niye, ne vakit söylemiş. bilmiyorum. o zaman gogıl yoktu. şimdi üç saniyede her şey önünde. telefonun notlar kısmında izlenmemiş filmler. okunmamış kitaplar. bu kadar hazırcı olmamalıydık.

bazen hayat; karşılıksız aşk gibidir. acı verir.

haftanın son iş günü. yağmur şiddetini artırıyor. içimde bir şeyler büyüyor. gitmek için uygun rengi arıyorum. bana sorarsan mavi. en güzeli.
oysa en sevdiğim duvar yazısını boyamış okul yönetimi. hem de griye. şimdi ben nerde temize çekeceğim geçmişimi. 

bazen de hayat; pazar buluşması sonrası vapur iskelesinde bir türlü ayrılamayan sevgili gibidir. ne sen bırakıp gidebilirsin. ne de o..
.
bryan adams - pavarotti : o sole mio