28 Ekim 2017 Cumartesi

bu sene kış sert geçmeyecek diyorlar ibrahim

bu şehir çok gürültülü ibrahim.
bu şehir yoruyor. bu dünya. bu insanlık.
.
gündüz kentsel dönüşümün iş makinaları. gece sonradan görmelerin havai fişek patlamaları.
artık çekilmiyor. 
.
hem bir de soğuk. bilhassa akşamları.
gün boyu üşüdü ellerim. bu satırları yazarken şimdi yine hem.
aslında her kış böyle. ekim onbeşten nisan yirmibire. 
.
şimdi. baba yadigarı evde soğuktan büzüşmüş parmak uçlarımı nasıl tarif edeceğimi düşünüyorum. 
.
soğuk belki ama aynı zamanda enstrümental. bir akşam. 
bir no blues. 
bir farid farjad. 
hüznün dibi. 
ellerim değil ama. içim ısındı gibi. 
.
kimi unutmak için yazar. kimi konuşamadığı için. kimi de benim gibi... ellerim diyorum. yazdıkça ısınıyor. ısındıkça parmak uçlarım düzleşiyor, bir ipeksileşiyor sanki ibrahim.
.
ve cumartesi süprizi. ayva. olmakla olmamakla arası. 
annemin komşusundan. ne halden ne pazardan. yandaki ağaçtan. 
biraz mayhoş. ama sulu. leziz. bizim sokak gibi. hayat gibi.
.