1 Mart 2017 Çarşamba

the walking deads

öğlen güneşi. fransızca şarkılar. kahve kokusu. iyimser hayaller. varoş cafe'de hepsi çok güzel. lakin eksik.
.
bir şey var. 
.
mecburiyetlerimizin arttığı oranda kırılıyor umutlarımız. 
.
ilk mart güneşi bedenimi ısıtıyor. oysa ruhum serseri ayazların ikliminde hala. bir karar vermem gerekiyor. öldürmeyen ama süründüren. bir hâl. bir araf. 
.
baharın ilk ışıklarıyla kabaran isyan damarlarımız. sonra önlenemeyen özlemlerimiz. bitmeyen ahh'larımız. hayatı çok fazla ciddiye alışlarımız. miz mız miz failün. 
.
her biri diğerinin aynı olan günleri anlamsız buluyorum bazen. ayları ve yılları da. zamansızlığı seviyorum. ama geçtiğim yerlere dönemiyorum. altını çizdiklerim dışında okuduklarımı tekrar okuyamıyorum. izlediklerim falan. hep aynı. 
.
bir tek şarkılar.  onlar da olmasa...
.
bir gün diyorum. madam destina gelsin! masayı kursun* söz. müzeyyen'in yanına eşlik edecek şiirleri ben okurum. kim bilir belki hüsamettin albay da gelir. sonra en kötü günümüz böyle olsun diyelim. 
ve en kötü yazımız bu olsun mesela..
.
sezen aksu-cihan okan : yine mi çiçek