24 Temmuz 2014 Perşembe

kimin için atıyor bu yürek

ılık bir akşam üstü, iş dönüşü kadıköy vapurundan boşalan insan seli gibi telaşlı ve hoyrat, dünyanın yükünü sırtında taşıyan hamal gibi yorgun hep.
yürek diyorum peyami. 
söylesene; şu büyükşehir gürültüsü dedikleri şey sadece beynimizi mi kirletiyor? ruhumuz çok mu temiz bu hengamede?
dün gece kötü bir adam olduğumu gördüm rüyamda. özümde ben böyle değilim ama derken uyandım. iki blok ötedeki bir dükkanın alarmı mıydı beni uyandıran caddeden geçen motorlu taşıtlar mı idrak edemedim. ha sabahın altısında kıçlarını yırtan karga ve martılar da var elbet şüpheli listesinde. fakat ben alarmda buldum kabahati. kızmak istedim çok. kızamadım. çünkü kötü adam olmaktan kurtardı beni. müteşekkir de değilim ama. ne yardan ne de serden geçemeyenlerin ikircikliğinde öylece kalakaldım. uyuyamadım da. bari kaçınılmaz olanda boncuk arayayım ümidiyle tüm dikkatimi yeni güne uyanan sokağa verdim. lakin tüm çabam nafileydi.
sen ne yaparsan yap bu şehir yine bildiğini okuyor peyami..
o yüzden önümüze bakalım biz..
.