20 Mayıs 2014 Salı

leyla

mutsusuz leyla!
bir türlü anlayamıyorum; neye ve niçin ve nasıl katlanıyoruz hâlâ?
her şey bu kadar kolayken nasıl oluyor da zorlaşıyor aynı anda
bahar ve bilhassa güneş hayat vaadederken  hem bu karamsarlık neden?
yo hayır rica ederim bir şey söyleme sakın
sorularım kendime
ama işte ben nasıl bir insanım?
iyi mi kötü mü, cesur mu korkak mı, tanıdık yahut yabancı?
bunu en iyi sen biliyorsun
hem severken niye böyle olduk, bunu da ben biliyorum
kalabalıklar içinde çok yalnızız, ne kadar dogru bir laf
şimdi mesela cadde üzerindeki minibüsleri izliyorum en çok
belki seni bana getirirler diye
ama gelmedin
yalandan iki sigara içtim ben de
ki bilirsin nefret ederim kokusundan
içime çekmiyorum ama
sen içiyor musun hala?
içme! hiç iyi bir şey değil zira
şimdi güneş bir harika , ki her zaman öyledir
lakin ben mutsuz ve umutsuzum
sanırım ölene kadar da böyle olacak
umudunu kırmak istemezdim ama böyle
hani demiştim ya bir seferinde
bazıları doğuştan huzursuz doğar
mutsuzluktan beslenir
müzmin mutsuzlar. evet işte o benim
ama şimdi bu mektubu göndersem mi bilemedim
düşünüyorum
ve üzgünüm aynı zamanda
sana daha güzel, daha umutlu şeylerden bahsedemediğim için
sanırım hiç iyi bir arkadaş değilim
oysa sen benim bitmeyen şarkımdın
şarkı demişken telefonumda biriktirdiğim ikiyüz küsür şarkı ardı ardına çalıyor yaklaşık kırk dakikadır
kafam karışık, duygularım dağınık
ve hatta paramparça tüm aşklarım
mayıs ve bahar olabilir mi sebebi
sanmam
dedim ya benimkisi biraz kalıtsal
 şimdi artık satırlarımın sonuna geldim
iyi bir yazı olmadıgı konusunda ısrarcıyım
kim bilir, belki bir gün telafi edebilirim


son çalan şarkı : kör kuyunda